...ادامه شعر قبلی
بهمن علاءالدین
(مسعود بختیاری)
بَنْگ بُكُن ايلِنه هَم با بُهار محرمِ اين قومِ ندارد قرار!
هيمه بِنِه هَم مِنِ چاله دِلا سرد شده وارِ نياكانِ ما
مَر تو بِشُگْني به غَريوي زِنو عشق به دلها بدهد رنگ و بو
نَهْل وِل اُبوهه سَرْاَوْسارِمون وحشتمان بازكشد تا جنون
عَلْق نَداره تَوِ حَرْفا تُونه درد به دوشِ دلِ عاشق بنه
لُحْد بُكُن او دلِ دالِنْجِتِه بلكه بفهمد كرِ دنيا چته
اَر بِشِرَقْني و زِنو دَرْوَني خوشهي ”ما“ سر كشد از هر ”من“ي
اَوْرِ تياته بِتُرُكْن و بِوار تا بهسرآيد عطشِ انتظار
لَوْدَگِه دارِه زَنِه زَرْده هَني يخ زده تاراز ز بيبهمني
ديمه نيا وا خُو كه واكِل زَنِه اسب، تو را ميطلبد، يكتنه
يادِ تُو تَشْ وَنْدِه بِه باوينِهها رستمِ دلنازكِ آيينهها!
نَشْتْ بيَشْنِنْ تُونه اي روزِگار يوسُفِ ”ما“ را به ”زليخا“ چه كار!؟
این قطعه شعر هم،دنبالۀ اشعار پست قبلی است به سُرایندگی علی بداغی عزیز که به همراه بهداد،پسر ۱۳ ساله اش در مراسم سالگرد استاد علاءالدین در کرج خواندند.
منبع:وبلاگ دیندامال(بهداد بداغی) http://dindamal.blogfa.com
