تبليغاتX
بهمن علاءالدین(مسعود بختیاری)

بهمن علاءالدین(مسعود بختیاری)

آستاره صُحو بُگویین نَهلی شَو بِمَهنِه><زیتری دِرآو که دی ریشه شو بِکَهنِه

 

ای خدا بال بُم بده جور کَموتر

بِرِوُم بال اوشِنون ایلاق چال تر

 

ای خدا بال بم بده تا بزنم بال

بروم بال اوشنون ای مال و او مال

 

آخی وای هم تا قیامت

 

ای خدا بال بم بده تا بزنم فِر

بروم بال اوشنون ای دِر و او دِر

 

ای خدا بال بم بده دو بال اِسبید

بروم بال اوشنون هر جا که غم نید

 

بروم هر جا که غم نید

 

چه خووه مالا وَنِن من مرغزاری

کمیت چاله و زین کنی ، بازی دِراری

 

کمیت چاله زین کنی بری به یُرقه

لَقُمه طلا گِری و نالاسه نُرقه

 

قالیانه فرش کنی همه یک انداز

میشکاله بگویی هُف کن من ساز

 

قالیانه فرش کنی دوون و بالا

میشکاله بگویی هف کن به کَرنا

 

از آلبوم تاراز

زنده یاد بهمن علاءالدین(مسعود بختیاری)

+ نوشته شده در  سه شنبه 3 شهریور1388ساعت 13  توسط فرهود جمالی  | 

شَوْخی (شبیخون)

چار سُوار چی گُنجِ شیر وِینِ دَم تَش

صِیدال بَک و مَندِنی ، فرهاد جونبَش

چار سُوار چی گُنج شیر وین دم دی

صیِدال بَک و مَندِنی، فرهاد و هادی ...

آلبوم " برافتو " با صدای خنیاگر بی بدیل ایل بختیاری در سال ۱۳۷۵ منتشر شد. بهار ، چی چشمه ، آواز برزگری ، گلناز دارم ، شوخی و ... در این آلبوم توسط زنده یاد استاد بهمن علاءالدین اجرا شده است.

لطفا ادامه مطلب را مطالعه نمایید...

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه 28 دی1387ساعت 1  توسط فرهود جمالی  | 

برای صدایت که پشت تمام پنجره هاست/چراغ آورده ام/تو نبودی/آیینه داران جهان/به گیسوی کدام پری احساس دایره می گرفتند؟/بخوان/بخوان/بخوان/...تا صداهای گمشده به گلوگاه برگردد/

 

بهمن علاءالدین(متخلص به مسعود بختیاری/1385 -1319 مسجدسلیمان... / آهنگ ساز،خواننده،ترانه سُرای بختیاری/ مدفن امزاده طاهر کرج...) اسطوره آواز و حافظه ی  تاریخ ِفرهنگی قوم[1] بختیاری ،  قلب تپنده ی موسیقی  و شعر... که با کاست های ماندگار  و آئینی مال کنون...  هی جار....تاراز...برافتو...آستاره...بهیگ ...  زنده کننده فرهنگ و آئین و سنت های فراموش شده ی بختیاری است. او هنرمندی چند وجهی بود. توانمند در  به کار گیری تکنیک های زبان بختیاری [2] ،هوشیار در آهنگ نوازی، تصویرگر  فرهنگ  آئین ، باور،سنت و حماسه ها؛  به این یقین رسیده بود که ریشه ی فرهنگ بختیاری  را باید در تاریخ فرهنگی و فرهنگ شفاهی[3]  آن جستجو کرد.گرچه کمتر به  حرکت  سنت شفاهی پرداخت شده ؛ ولی او آئین ،باور و سنت های پنهان مانده از چشم های ناباور را دوباره زنده کرد و باعث انگیزه درشعر و موسیقی آئینی شد....

منتقدانه  موسیقی ، فرهنگ ، آئین سنت را همراهی کرد و تاثیر بسزائی در ارتقاء  این مقام ها داشت. ودر گروه های آئینی و  نمایش آیینی اقوام حس  شیدائی را  برانگیخت.  موزیسینی فروتن که  به  میراث گذشته عنایت خاصی داشت و با حفظ صیانت  فرهنگ وشناخت  هسته ی سنت اقوام دیگر را هم با سابقه ی تاریخی موسیقی آشنا کرد ؛آن چنان که با شنیدن صدایش  هر تار و پود ی کوک می شود و حس پایکوبی رقص یا کل و گاله و حتی خواندن سوگسرود به آنها  دست می دهد.بهمن علاءالدین  موسیقی و شعر زبان بختیاری  را از ابتذال رهاند... به یقین اگر او نبود شعر و موسیقی قومی  فراتر از گالروخوانی نمی رفت!! و از آواز بختیاری هم جز چند گالرو خوان چیزی باقی نمی ماند!!

او بختیاری را متوجه  هویت خویش گرداند و آنها را با روحیه سلحشوری و جنگ آوری و آرمان خواهی و حماسه خوانی شیرعلیمردان و جنگ سفید دشت... محمدتقی خان چهارلنگ  و قلعه تُل...ابولقاسم خان و سنگرهای اندیکا...نادر و فتح قندهار...و دوران پر غرور سردار اسعد و  مشروطه ...و همه ی کسانی که برای احقاق حقوق بختیاری  جانفشانی کردند.بختیاری با موسیقی به دنیا می آید و با موسیقی زندگی می کند و با موسیقی می میرد...

 

وُرِیستِن وُِریِستِین اَوُردِن بَهیگِ   - به سر چادُر اِسبید و اَفتَوِ به تیِگِ

(به پا خیزید،به پا خیزید،عروس را آورده اند- عروس چادر سفید از فرط زیبائی گوئیا آفتاب به پیشانی دارد) ...بهیگ در فرهنگ هند و آریایی... بهاگِه(خدای خوشبختی در زناشوئی)که باعث دوستی بین زن و شوهر می شود.بِهاکا در زبان پهلوی معنی تازه عروس را می دهد.(در ایلات کردی با تلفظ «بوک »و در کردی ایلامی با تلفظ «وی» است) با توجه به ملودی خاص و کوبش دهل  نشان از  خبری خاص می دهد.

عروس را از مسافتی دور آورده اند.  رفتن به پیشواز عروس که از ریتم موسیقی و کلام این هنجار  شادی آفرین پیداست...عروس را بر مادیان تلمیت بسته(کجاوه) سوار کرده و نوزاد پسری را در بغلش می گذارند تا در آینده صاحب پسری شود .زیرا در عشایر بختیاری پسرزائی باعث قدرت اجتماعی و اقتصادی است!

دَدُم دُرگَلِ جم بکن دَورِ چاله-   بِکُش پیش پاس گئو تو نرمیش کاله

(خواهرم دختران را دور اجاق جمع کن- و پیش پای عروس نرمیش قهوه ای را بکش)

...گئُو در لهجه هفت لنگی و گَگُو و گَگِه در  لهجه چهارلنگ در معنی  برادر با جمع گویل وبا اسم مصدر گئُوگَرِی... معمولا نرمیش را نمی کشند زیرا باعث ذات و بقای گله است.پس در اینجا خاطر این عروس و داماد خیلی عزیز است  که جلو پایشان نرمیش می کشند.قربانی باعث رفع  قضا و بلا  می شود و معمولا نوک کفش شان را در آن به نیت خیر  و نیکی در آن فرو می کنند. و در اینجا عروس طبق آموخته های از پیش لحظه ای مکث می کند در اصطلاح(گِر زیدن) تا هدیه ای را خانواده داماد به او بدهند!...

ادامه مطلب را حتما مطالعه نمایید...


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  پنجشنبه 2 آبان1387ساعت 13  توسط فرهود جمالی  | 

کُر وُری گئو دی وُری شُو به کمینه

مَر گمونت کَد بستن صُحو تا پسینه

 

                                                                                           عکس از آستاره ای دیگر

هر کی عاشق بو شو و رو خو نداره

ته سوارِ قافله کی اینشینه

 

آسمون تش نها به صحرا اون ای سُوسه

نرم بارونی ایخو خاکه بِوُوسه

 

کُر جغلیلنِ خَوَر کن که جَم  آبون

تا بوازیم هم زنو هَل هَلِ کوسه

 

بنگ بکن تا پیایل بیان هیاری

آخه مال ره بار ونه جاوارگه پاری

 

وا دی امشُو تا خروسخون دور یَک بویم

تا دراو اُفتو بیا روز وا دیاری

 

دُر تو هم واکن تشَ دیلق به پا کن

ار کمک ایخوی وُری جار و هیا کن

 

دُرگل جَم کن وا با خوت دور چاله

هیوه بیارین بچله دیندا نیا کن...

+ نوشته شده در  چهارشنبه 3 مهر1387ساعت 2  توسط فرهود جمالی  | 

 

 تنگ بلور

 

 

شو اِویم در حونِتون کسی ندیدم

تا کسی خَوَر نبو نفس بریدم

نور مَه مِن نیم دری سایه تِ نشون دا 

مو چونو رَهدُم ز هوش ایگوی که هیچ نبیدم

 

یادت کِنار رُو  گُدی ایام به حونِت

یادم که سَرُم نهادی سر شونِت

 

لُولِت عناو سُحر،نُفتِت کُچیرِ

به کمند زُلفَلِت،عاشق اسیرِ

نات ایگوی تُنگ بلور قَدت چی سَروِ سُوز

خوت بگو چطور ایبو ز غمت عاشق نمیر

 

تا که دنیا به پا گلم مو تونِ ایخوم

ز خدا ز آسمون دیه مو هیچی نیخوم

 

 

از عاشقانه های استاد بهمن علاءالدین در دهه ۵۰

+ نوشته شده در  چهارشنبه 15 خرداد1387ساعت 1  توسط فرهود جمالی  | 

 

شَو چارده

 

 

آسمون آور گِرِدْ بارونه دَروَند

آرِمونِ دیدنِت مِنِ دلُم مَند

هم ز نو آورِ گِرِدْ بارونِ شُرشُر

ندونم چه بکنم وا ای دلِ پُر

 

دلم ایخو وای دلم ایخو حَنده به لَوُم بو

برچه برچه نور مَه مِنِ ای شَوُم بو

 

وا امشو چارده شو به مال نَوِیدی

کاشکی که یه جوری بی چی مَه بِزِیدی

 

وا امشو چارده شو که دیر ز مالی

آرمونت به دلم جات مَنده خالی

 

دلم ایخو وای دلم ایخو حنده به لوم بو

برچه برچه نور مه من ای شوم بو...

+ نوشته شده در  یکشنبه 11 فروردین1387ساعت 19  توسط فرهود جمالی  | 

 

همه مَندیرِ بهارون و مو مَندیرِ تونُم

 

 به بهارُم چی گلا سُحر بهارونه بیو

تو چی کوگون بهاری به هَوا لونه بیو

 

زنده مو با بیدنتم    تی به ره دیدنتم

 

تو وا با عید و بهار    بیو و شادی بیار

 

جا نیگرم ایچو که نیدی با تو چه قراری دارم

دست تو ار من دستم بو با تو چه بهاری دارم

 

من تاریکی روزام تو چی افتو بدرآو

دی نِهنگ که بیای ار نبره بختم خو

 

همه مَندیر بهارون و مو مَندیر تونُم

نترم بی تو یه دم زندیینه سر بکنم

 

ار که به مو سر نزنی    تش به سراپام نَوَنی

 

 

تو وا با عید و بهار    بیو و شادی بیار

تو وا با عید و بهار    بیو و شادی بیار

تو وا با عید و بهار    بیو و شادی بیار...

 

+ نوشته شده در  یکشنبه 26 اسفند1386ساعت 18  توسط فرهود جمالی  | 

 

 به مناسبت روز جهانی زبان مادری و به پیشنهاد نشریه اینترنتی لور

 

                                 

 

زِلِه روز

 

 

بیو بریم مال خومون تَشِس بِلازه

بنشینیم دور یک شوگار درازه

بیو بریم مال خومون تشس دیاره

زله روز بَنگ کنیم که سر دِراره

 

   

 

بیار دستاتِ بِنِه مِنِ دستام که تا جون داریم دوتاییمون چی مه و آستاره کل یک بویم

بیو بیو تا نمهنیم تِهنا بُوندیم عهدی که تا هِدِمون هُمُدرُنگ و سِتین دل یک بویم

 

                     

مالِمون بار وَنده دوش به وارِ شیمبار

گل سُحر و باوینه تا به کَمونجار

مالمون بار ونده دوش وارِ دُوُُونی

گل سُحر و باوینه تا زیر زونی

                   

+ نوشته شده در  پنجشنبه 2 اسفند1386ساعت 0  توسط فرهود جمالی  | 

 

تیتُم رَه

 

 یکی از رموز ماندگاری استاد علاءالدین تصویر سازی در شعر است...

برای خواندن بقیه مطلب لطفا روی ادامه مطلب کلیک کنید

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  پنجشنبه 29 شهریور1386ساعت 2  توسط فرهود جمالی  | 

 

دِلُم اِشکَندِۀ ای روزِِِگارِِ

 

این شعر سروده استاد بهمن علاءالدین(مسعود بختیاری) است که با صدای جاودانه اش درآلبوم بهیگ(آهنگ سوم) در دسترس علاقمندان به موسیقی بختیاری قرار دارد.آهنگی که بر این شعر گذاشته شده نیز از ساخته های خود استاد است.در این شعر استاد علاءالدین از دلتنگی هایش میگوید و از ناملایمت ها و نامرادی های روزگار بی وفا شکایت میکند و...        

 

           

برای خواندن بقیه مطلب لطفا روی ادامه مطلب کلیک کنید

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه 13 شهریور1386ساعت 19  توسط فرهود جمالی  | 

 

کَوگِ خُوشخُون

 

جای همه دوستان خالی حدود ۳ ماه پیش این افتخار را داشتم که از مسجد سلیمان در مالکنون بهاره همراه مال باشم.به آن مناطق آشنایی نداشتم وقتی آقای هوشنگ فرجی فر(که این سفر را ترتیب داده بود) گفت این کوهی که مقابلش ایستاده ایم تاراز است...

 

برای خواندن بقیه مطلب لطفا روی ادامه مطلب کلیک کنید


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه 12 شهریور1386ساعت 2  توسط فرهود جمالی  |